از کجا شروع شد
کار از یک مشاهدهٔ ساده شروع شد: سازمانهای ایرانی برای هر لایه از زیرساختشان به یک تأمینکنندهٔ خارجی وابستهاند — و هر کدام از آن وابستگیها، یک روز میتواند قطع شود.
جواب رایج این بود که هر لایه را جداگانه با ابزارهای متنباز جایگزین کنیم. ولی نتیجهاش میشد هفت ابزار پراکنده، دو مدل هویت، سه گزارش هزینه، و یک تیم زیرساخت که وقتش صرف چسباندن آنها میشود.
دزکوب تلاشی است برای دادنِ یک کنترلپلن واحد بهجای آن هفت ابزار — با این شرط که هیچ بخشی از آن، به هیچجای بیرون وابسته نباشد.